agar farda biyayad

 

 

سلام دوستان عزيزم

ممنونم از نظرات خوبتون.....امروز با يک شعر جديد اپ می کنم خوشحال ميشم نظرتون رو بدونم

محال رهات کنم:

اگه از اسمون يه شب                      سفر کنه ماه به زمين

انگشتر رويای من                             ديگه دلش نخواد نگين

اگه ستاره بباره                                رو سقف دلا هميشه

اگه ديوار سنگی هم                        بياد بشه جنس شيشه

              محال که رهات کنم           می خوام دل و فدات کنم

              من يکی کوتاه نمی يام         بزار بازم نگات کنم

اگه طوفان شروع بشه                    دنيا رو با خود ببره

بال کبوتر بشکنه                              نتونه بازم بپره

اگه قايق ارزو                                  گم بشه تو دريای غم

اگه حتی کمر کوه                         از غصه هامون بشه خم

                 محال که رهات کنم          می خوام دل و فدات کتم

                  من يکی کوتاه نمی يام        بزار بازم نگات کنم

اگه رو عشق خط بزنن                       عاقلای هميشگی

اگه بگن رفتار تو                              چيزی نيست جز ديوونگی

اگه فراموشم کنن                           بادو نسيم ودرياها

فرشته ها ازم بخوان                      از ياد تو بشم رها

                محال که رهات کنم         می خوام دل وفدات کنم

             من يکی کوتاه نمی يام        بزار بازم نگات کنم

اگه که اتيش بباره                            جای بارون از اسمون

هيچ کسی ديگه ندونه                   کجا بوده رنگين کمون

اگه جرقه بزنه                                  تو شب شهاب نقره ای

رنگ زيبای ارزو                                 بشه تيره و سرمه ای

               محال که رهات کنم          می خوام دل و فدات کنم

              من يکی کوتاه نمی يام       بزاربازم نگات کنم.....

می بخشين که خلاصه نوشتم (اخه اين شعر حدود ۵ صفحه ميشه و نخواستم حوصله اتون سر بره)

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۸ تیر ،۱۳۸٥ - armita