agar farda biyayad

 

عدالت!

عدالت!

خط به خط مثل همیشه                    رسم روزگار چی میشه

اینجوری با تبر قهر                             می زنن تا خود ریشه

دنیای سنگی و تیره                           انگاری وفا نداره

مثل قلب ادمکها                               ترسی از خدا نداره

اسمون ابی اما                                 سیاه مثل نگاهها

بهتره فرشته ی ما                            بمونه دوباره تنها

بند اهنی همیشه                              روی پا سنگینی کرده

اه داغ اسمونی                                  پره غصه پره درده

مث یه گرگ سیاه                               اونی که دنیا رو لرزوند

که دلای شیشه ای رو                       دوباره بدجوری ترسوند

ترس ما مرگه ولیکن                           قاتل حرفه ای داریم

از غم ندیدن صبح                                تا خود سحر بیداریم

چشمارو می بندیم اما                        صدای گریه زیاده

ارزوی دیو وحشی                              عزیزم حالا به باده!!

نقاب کاغذی تو                                    چروکه داره می افته

عدالت مرده ولیکن                              رازش و بهت کی گفته؟

خنده ی پر از حقارت                            دامن اونو می گیره

که جلو چشم یه دنیا                           اینروزا خودش می میره

ادمای ساکت اینبار                             می بینیم چه پر خروشن

واسه ی عدالت امروز                        لباس جنگ و می پوشن

ننگ تو اه دل ماست                          قیامت برات قشنگه

تو بدون غم جهنم                             با دل سیات یه رنگه!

این شعر رو دیشب گفتم دیدم بد نیست تو وبلاگم بذارم  به امید روزی که شاهد عدالت !!!!!!!!!!!   در کشورمون باشیم

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٦ خرداد ،۱۳۸۸ - armita